alsof de mist optrok

Oh wat had ik mezelf weer klem gezet. Bomvolle agenda, verwachtingen en verplichtingen waar ik echt niet onderuit kon. Een verkoudheid die maar niet over ging. Zorg voor dierbaren. En zo ploeterde ik nog lekker even door. Op een dag werd ik wakker. Nogal gesloopt. En vroeg me werkelijk af hoe ik het zo ver heeft kunnen komen. Dit was zo niet wat ik wilde. Dit paste zo niet bij mij. Ik schoot onmiddellijk in m’n hoofd, in m’n vertrouwde analyse stand en begon het allemaal weer te ontleden. M’n slimme mind zocht oplossingen hoe ik hier zo snel mogelijk van weg kon komen. Het enige wat er toen gebeurde was dat het nog voller en drukker werd in m’n hoofd en ik mezelf nog meer onder druk zette. En dan dat stemmetje… dat ik toch wel beter had moeten weten….Nee, ik wist het even niet meer. Dat was’t ‘m juist.

Van een lieve vriendin kreeg ik toen een kaartje met de tekst: Do more of what gives you most joy.
‘Wat lief’, een kaartje, was m’n eerste reactie. Ik besteedde er op dat moment niet heel veel aandacht aan. Pas toen ik even ging zitten en het kaartje nog eens pakte, voelde ik het letterlijk binnenkomen. Do more of what gives you most joy! Daar lag mijn medicijn!! My cure. De oplossing. Op een kaartje. Voor m’n neus.

Op dat moment had ik dat ‘do’ nog niet bepaald helder voor ogen. Ergens van binnen begon het wel te kriebelen. Met een stapel tijdschriften ben ik toen aan de slag gegaan. Vooral intuïtief. Uit m’n hoofd. Alles waar ik blij van werd scheurde ik uit. Koken, buiten zijn, happy food, gelijkgestemden, yoga, reizen, gek doen. Wat had ik dat gemist. En wat verlangde ik daar naar. Uit die kramp te komen en weer te ontspannen en genieten en de dingen doen waar mijn hart blij van wordt. Het stond me ineens zo helder voor ogen. Het begon te stromen en ik raakte weer in een flow.
Zo simpel kan het zijn. Je moet het alleen even helder voor ogen krijgen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *